Fly me to the sky

เมื่อคืนกลับถึงบ้าน แปะกระทู้รับความคิดเห็นจากใน blog ได้ซักพัก เอาชนะยาแก้หวัดไม่ไหว สลบไปตั้งแต่ 3 ทุ่ม (ไม่ได้นอนเร็วแบบนี้มานานแล้วนะเนี่ย) วันนี้เลยตื่นได้ตั้งแต่ 6 โมงเช้า และดูเหมือนว่าหวัดจะหายแล้ว >0< สรุปที่ไม่หายซักทีคงเป็นเพราะนอนดึกซินะ 6^^

สองสาม entry ที่ผ่านมาสาดแต่ text ตลอด และก็ยังคงสาดต่อไป ถึงงานนี้จะพกกล้องไป (ไม่ได้โดนน้องตรบเหมือนทุกครั้ง) แต่ก็ไม่มีเวลาหยิบขึ้นมาถ่าย เพราะแค่ก้มลงไปหยิบก็เสียเวลาไอแล้ว (ฮือ ไอจนปวดซี่โครง) แต่โชคยังดีที่ฝากวีดีโอกะปู่ไว้ และปู่ก็ถ่ายจนหมดม้วนเลยด้วย กรี๊ดดดดด ดีจายยยยยย ปู่ถ่ายวีดีโอแบบมืออาชีพ ถ่ายนิ่งไม่สั่นไหว ขนาดแสงน้อยๆ ยังถ่ายออกมางามได้ ดังนั้นวันนี้อิฉันจะนั่งงมกับการแปลงวีดีโอทั้งสองม้วน จะได้ไรท์ซีดีแจกซักที (ดองไว้ตั้งแต่งาน VBK ปีที่แล้ว)

เข้าเรื่องดีกว่า จริงๆ เริ่มคุยกับเพื่อนๆ เกี่ยวกับ harry only event ช่วงหลังงานโคโคโระเดือนพฤษภา และตัดสินใจกันว่าเวลาที่เหมาะที่สุด ในการจัดงานน่าจะเป็นปลายเดือน 7 ที่แฮร์รี่เล่มจบออก และหนังภาค 5 เข้า ที่สำคัญเวปมาสเตอร์อย่างจีนก็กลับเมืองไทยด้วย ถึงได้ตัดสินใจวางโครงการ ไปดูสถานที่ กำหนดกิจกรรมและคอนเซป

เนื่องจากที่ผ่านมาเคยจัดแต่งานมีตที่มีคนมาร่วมแค่ 20 คน แถมกระแสแฮร์รี่ในบอร์ดก่อนหน้านี้ก็เงียบเหงามากเหลือเกิน ถึงจะขยับขยายจัดเป็น only event ให้คนนอกเข้าร่วมได้ แต่ก็ยังคงกำหนดให้เป็นงานขนาดเล็กที่มีคนเข้าร่วมแค่ 60 คน สปอนเซอร์ก็ไม่ได้ขอ ถึงจะมีทุนส่วนตัว แต่ก็โดนพี่กรอกหูอยู่ตลอดเวลาว่า "ทำอะไรก็ได้ ขอให้เท่าทุน ห้ามขาดทุน" ปลอดภัยไว้ก่อน ดังนั้นก็เลยเช่าห้องที่เกือบจะถูกที่สุดในตึกฐานละกัน (หัวเราะ) ขนาดเจ้าหน้าที่ตึกฐานยังบอกเลยว่า จริงๆ เขาไม่แนะนำห้องชั้น 15 เท่าไหร่ เพราะไม่ค่อยได้ใช้งานและสภาพค่อนข้างโทรมเมื่อเทียบกับห้องอื่นๆ แต่เราก็บอกว่าไม่เป็นไร ยิ่งเก่ายิ่งดี จะได้บรรยากาศเหมือนฮอกวอตส์ (ฮา)

ด้วยความที่กลัวมากว่างานจะกร่อย ไม่มีคนมางาน เราเลยตัดสินใจออกสัญจรไปขายตั๋วล่วงหน้าและประชาสัมพันธ์ทั้งในงาน Comic party และ นานานะ แถมยังฝากน้องเดียร์ให้ไปช่วยลงโฆษณาในหนังสือ animag อีก เรียกได้ว่าถ้าออกทีวีโฆษณาได้ ป่านนี้อิปร้าคงเอา PV งานไปฉายแล้ว (และจะได้โดนทั้งนานมีและ WB แจ้งจับ)

แต่ทว่า...โปรโมทกันถึงขนาดนี้
ก็ยังคงขายบัตรล่วงหน้าได้แค่ 14 ใบ (ท้อเหมือนกันนะเนี่ย)

เราเคยมีประสบการณ์ไปเดินอีเว้นท์ที่คนน้อยและงานกร่อยสุดๆ ทำให้เกิดอาการแพนนิคมากว่างานที่ตัวเองจัดจะเป็นอย่างนั้นด้วย งานเล็กๆ ที่ไม่มีจุดเด่นอะไร จัดกลางหน้าฝน ติดวันหยุดยาว ชนกับงานประกวดคอส ใครเขาอยากจะมากัน ถ้าไม่มีโดใหม่ ไม่มีฟิคใหม่ออก แล้วจะมาให้นั่งตบยุงเล่นรึยังไง ในขณะที่สต๊าฟร้องอยากจะตกแต่งสถานที่ก่อนงานสองอาทิตย์ เราเลยตัดสินใจบอกทุกคนว่า "ถ้าเขียนฟิคไม่เสร็จ ออกไม่ทัน ก็จะประกาศยกเลิกงาน" เท่านั้นล่ะค่า สต๊าฟทุกคนกลับไปก้มหน้าก้มตาปั่นฟิคตัวเองขนานใหญ่ เนื่องจากเอลฟ์ประจำบ้านกริมโหมวเป็นนักแต่งฟิคก็ต้องปั่นฟิคออกมาก่อน อย่างอื่นค่อยว่าทีหลัง ทำให้พวกเรามีเวลาตกแต่งสถานที่แค่สองวันซึ่งก็ทำได้ง่อยมาก (ฮา) แต่มีฟิคออกขายในงานพร้อมหน้าพร้อมตาครบทุกคนซักที หลังจากจากที่ไม่เคยทำได้เลย /me ปลาบปลื้มเป็นที่สุด

ก่อนวันงานนอนตั้งแต่ห้าทุ่ม ซึ่งถือว่าเร็วมากสำหรับมนุษย์กลางคืนอย่างเรา ทั้งนี้เพราะกลัวหวัดเรื้อรังที่เป็นมาสองอาทิตย์จะไม่หาย แล้วเรายืนอยู่ในงานไม่ไหว และมันก็ไม่หายจริงๆ ด้วย แต่เราก็อยู่ในงานได้ตลอดรอดฝั่งนะ แอบทุเรศตัวเองเล็กน้อย รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเอลฟ์แก่ที่ไอค่อกๆ แค่กๆ ตามซอกตามมุมของบ้านกริมโหมว กรี๊ดดดด เนี่ยมันครีเชอร์ชัดๆ

จะเป็นเพราะนอนผิดเวลาหรือว่าความเครียดกันแน่นะ แต่เรานอนไม่หลับล่ะ ตื่นมาหกโมงเช้านั่งจัดเก็บข้าวเก็บของ และมองฟ้า อา...ฝนตกลงมาแย้ววววววววววววววววววววววว พระเจ้ากลั่นแกล้งรึไงเนี่ย ดีนะที่หยุดตกเร็ว เราเลยออกไปถึงตึกฐานตอน 10 โมง และพบความจริงว่า เราเอาทุกอย่างมาครบยกเว้นโทรศัพท์มือถือ (เจริญล่ะ) ช่างมัน ขึ้นไปชั้น 15 ไปเปิดไฟเป็นคนแรกและเอาของไปเก็บ จากนั้นก็ลงไปดักสต๊าฟคนอื่นๆ ข้างล่าง ขึ้นมาเตรียมข้าวเตรียมของข้างบน

สิ่งหนึ่งที่เราแปลกใจก็คือ circle ที่ว่าไม่เต็มๆ กลายว่าเต็มทั้ง 20 sp เลยล่ะ และมาลงทะเบียนเข้างานก่อนเวลาทุก circle ด้วย ไปงานอื่นเห็นมาเลทประจำ ที่ไม่มาเลยก็มี รึเป็นเพราะเราเริ่มงานตอนบ่ายโมง คนเลยมากันทันนะ แต่แปลกใจและช็อคยิ่งกว่า คือ จำนวนคนเข้างานน่ะซิ เราเตรียมบิงโกสำหรับคนในงานเล่นแค่ 60 ชุด และมันก็หมดภายในเวลาอันรวดเร็ว ว่าไปก็ได้เจอเลเยอร์คุ้นหน้าหลายคนที่ไม่ได้เห็นหน้ามานาน เจอน้องออมที่มางานตั้งแต่ไก่โห่เล่นเอาตกใจไปเลย คิดในใจว่าเดี๋ยวต้องเจอน้องแพรแน่ๆ แล้วก็เจอจริงๆ ด้วย ขอบคุณสำหรับของขวัญรับปริญญานะคะ พี่จะรอไปงานรับปริญญาใบที่สองของน้องเหมือนกัน ^0^ เอ...หรือเราควรไปเจอกันในคอนทงบังปลายปีก่อนดีน้า (หัวเราะ)

13.00 น. เปิดงานปุ๊บ คนก็กรูกันไปจับจ่ายซื้อของทันที ขนาดยายดาเป็นพิธีกรจะพูดเปิดงาน ยังยอมแพ้ ทิ้งไมค์ ไปขายฟิคตัวเองดีกว่า แต่ว่าทำไม ซื้อเสร็จ ทุกคนถึงทำท่าจะกลับกันเลยล่ะ ม่ายน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา จะรีบไปไหนกันเนี่ย เราเลยตัดสินใจเลื่อนกิจกรรมขึ้นมาเล่นเร็วกว่ากำหนดเดิม ซึ่งก็ได้รับความสนใจดีอย่างไม่น่าเชื่อ บิงโกก็แค่เกมขำๆ ทำไมทุกคนเล่นกันจริงจังขนาดนั้นนนนนน ของรางวัลก็ไม่ได้มีค่ามากมายอะไรเลย เป็นของสะสมที่บริจาคโดยสต๊าฟ แต่ก็รู้สึกดีค่ะ ที่คนได้รางวัลดีใจกัน แต่ไม่รู้ว่าดีใจที่บิงโกเสียทีหลังจากเล่นมาหลายเกม หรือว่าดีใจเพราะของรางวัลกันแน่ (ฮา)

เสียดายงานนี้ไม่มีเวลาเดินดูว่าแต่ละ circle ขายอะไรบ้าง รู้ตัวอีกทีก็เกือบจะซื้อโดเผาๆ ของกลุ่ม deathline ไม่ทันเสียแล้ว ดีใจนะที่น้องๆ ออกโดทัน สมกะที่อุตส่าห์ขู่ไว้ (เอิ๊ก) ไม่ได้เอาสึเคะบุให้ใครเซ็นต์ด้วย แต่ว่าได้เก็บภาพวาดโรงเรียนอนุบาลกริมโหม๋วที่ติดบอร์ดไว้กลับมาหมดเลย แล้วทุกคนก็ถึงบางอ้อ ว่ามันคือแผนเก็บสึเคะบุของป้าต้อยใช่มั้ย (หัวเราะ) เอาเป็นว่าเจ้าของภาพคนไหนอยากได้สแกนรูปของตัวเอง ติดต่อได้ค่ะ เดี๋ยวเราสแกนส่งให้ (เฉพาะเจ้าของรูปเท่านั้นนะคะ)

เป็นสี่ชั่วโมงที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วและดูดพลังชีวิตของเราไปเกือบหมดค่ะ ตลาดวายตั้งแต่ชั่วโมงแรก ชั่วโมงที่สองก็เล่นเกมเปิดพีวีจนม้วน เข้าชั่วโมงที่สามเลยใช้มุก พิธีถ่ายรูปจบการศึกษา เนียนๆ ขอเป็นอาจารย์บ้านกริฟฟินดอร์แล้วกันเนอะ จะได้นั่งเพราะยืนแทบไม่ไหวแล้ว แต่แสงแฟลชวูบวาบน่ากลัวมาก โฮกกกกก รับปริญญาอิฉัน แสงแฟลชยังไม่ไหววูบขนาดนี้ เข้าใจความรู้สึกของคนเป็นดาราวินาทีนี้เอง (เว่อร์)

เก็บข้าวของเตรียมปิดงาน รู้สึกว่างานอบอุ่นและเป็นกันเองดีจัง ไม่ใช่อบอุ่นเพราะอากาศร้อนนะ แต่ว่าอบอุ่นเพราะคนมาร่วมงานต่างหาก แม้แต่ตอนที่ circle อื่นๆ เก็บของเดินออกจากประตู ก็ยังอุตส่าห์แวะมาบอกที่บู้ทสต๊าฟว่า "กลับแล้วนะคะ/ครับ" เราที่ไม่เคยรู้ว่าเพื่อนตัวเองจะมีมนุษยสัมพันธ์ดีเท่าวันนี้มาก่อน เพราะสต๊าฟทุกคนตอบโดยพร้อมเพียงกันว่า "ขอบคุณมากนะคะ" ซึ่งมันเป็นคำขอบคุณที่มาจากใจจริงๆ ไม่ใช่ธรรมเนียมที่ฝึกให้พนักงานต้อนรับพูดกัน ^0^

ปิดท้ายโดยการพาสต๊าฟไปเลี้ยงขอบคุณ เป็นงานเล็กๆ รู้สึกจะใช้สต๊าฟเปลืองมากเลย นับนิ้วมือ+นิ้วเท้าได้เกือบโหล หมดแรงกันทั่วหน้า แต่ก็ยังพยายามเม้าท์กันอยู่นะคะ หน้าตาอิดโรยแต่อิ่มอกอิ่มใจค่ะ เรากินพิซซ่าไปได้แค่ชิ้นเดียวก็อิ่มล่ะ ยิ่งตอนที่ยายดาบอกว่าตอนเลิกงานมีคนมาบอกว่า "วันนี้ผมสนุกมากเลย ขอบคุณที่จัดงานนะครับ" ได้ยินแล้วทำให้เราคิดถึงภาพตัวเองเมื่อปีที่แล้ว ตอนที่เดินไปแสดงความยินดีกับคนจัดงานโคโคโระ แล้วผู้จัดมาเขียนเล่าให้ฟังทีหลังใน blog ว่าเขาดีใจจนอยากจะลอยไปติดบนเพดานเหมือนลูกโป่งที่อยู่ในงาน พอถึงตาตัวเองบ้างน่ะเหรอ เกรงว่าเพดานชั้น 15 ของตึกฐานจะเตี้ยไปหน่อย ขอวิ่งออกไปนอนอาคารลอยไปบนฟ้าแทนได้ป่ะ

สุดท้ายนี้มีคนจำนวนมากที่ต้องขอบคุณค่ะ

อย่างแรกเลยคือสต๊าฟซึ่งก็คือ เพื่อนเราทุกคน อันมีหน้าที่ดังนี้

จีน (เวปมาสเตอร์บอร์ดกริม) ทำหน้าที่ทักทายญาติมิตร (ญาติเยอะนะตัว) ไม่ใช่ล่ะ สุดท้ายจีนเลยต้องเป็นคนดูแเลเกมบิงโกทั้งหมดเลย ตั้งแต่เขียนโปรแกรม ตัดแผ่นเกม ยันนำเล่นเกม ตลอดจนสนับสนุนของรางวัล ทั้งๆ ที่คนอยากเล่นเกมมันคือเราแท้ๆ แล้วก็ขอบคุณสำหรับ OPV สุดฮา อาจจะบอกหลายทีแล้วว่า OPV ที่ตัวเองทำน่ะ ไม่ต้องให้คนอื่นเขียนสคิปต์หรอก ตัวเองทำเองเขียนน่ะฮาที่สุดแล้ว

Dahlia ต้องเรียกว่าฝ่ายศิลป์ซินะ เพราะรับผิดชอบตั้งแต่ ออกแบบบัตรเข้างาน โลโก้บ้าน บัตรสตาฟ และ circle เหมาคนเดียวหมดเลย แบบนี้ต้องเรียก "คุณยายสารพัดประโยชน์" แถมชื่องานยายดาก็เป็นคนคิด ทำให้การกำหนดคอนเซปงานเป็นไปได้ง่ายขึ้นเยอะเลย

NP ฝ่ายคอม ที่อุตส่าห์ยืมโน้ตบุ๊คและโปรเจคเตอร์มาจากที่ทำงานคุณพ่อ ทำให้ช่วยประหยัดงบไปได้โข (ค่าเช่าโปรเจคเตอร์เนี่ยเท่ากับค่าเช่าห้องเลยทีเดียวนะจะบอก) แถมเรายังบังอาจใช้งานคุณนายเบลล่าให้ดูแลการฉายโอพีวีตลอดงานอีกต่างหาก

ร้านน้ำชาอคาชา+นะโอ ขอบวกปู่และเพื่อนอคาชาไปอีกคนได้ป่ะ เพราะร้านนี้ยกทีมกันมา 4 คน เป็นฝ่ายสนับสนุนพิเศษที่ช่วยสนับสนุนทุกอย่าง ถ้าขาดทีมนี้ไป คงลำบากแน่ๆ เพราะไม่มีใครทำให้พวกคุณได้เท่าพวกเขาอีกแล้ว เพราะอยากได้อะไรขอให้บอกจัดให้ จะให้เฝ้าบู้ทใช่มะขอให้บอกช่วยเฝ้าให้ จะให้ถ่ายรูปใคร ถ่ายยังไงขอให้บอก ถ่ายให้ (แถมสวยอีกต่างหาก) จะกลับบ้านยังอุตส่าห์ขับรถไปส่งอีกต่างหาก เรียกว่าไม่มีหน้าที่ประจำ เพราะ "ทำทุกอย่างจ๊ะ"

ชิชิ หม่อมแม่ที่ไม่ยอมให้บ้านกริมต้องรกร้าง เป็นฝ่ายตกแต่งสถานที่และนำเล่นเกมนะเคอะ

เบต้า (ที่อุตส่าห์ถ่อมาจากฉะเชิงเทรา)
เฟย เฟย (ที่อุตส่าห์ลางานมา)
น้องหลิน (ที่ตอนแรกหลงไปงานที่ศูนย์สิริกิต์)
น้องกฤษ (น้องชายจีนที่อิมพอร์ตมาจากเมืองจีน)
ทั้งสี่คนที่ช่วยขายบัตรหน้างานและเฝ้าประตูนะจุ๊ น้องกฤษเป็นผู้ชายคนเดียวเลยโดนใช้ให้แบกเก้าอี้ไปให้ผู้ปกครองนั่งหลายรอบหน่อย รบกวนด้วยจริงๆ

อ๊ะ แล้วลืมใครไปเนี่ย โอ้ววววววว นึกออกล่ะ

หมาต่าย ขอบคุณที่ออกฟิคมาทันขายในงานนะจุ๊ เอิ๊กๆๆๆ อยากขอบคุณที่สุดคือเรื่องนี้ล่ะ

นอกจากสต๊าฟยังมีผู้มีอุปการะคุณท่านอื่นๆ

ใบปลิวโดยฟาสบุ๊ค ส่วนคนวาดใบปลิวให้คือน้องเฟียร์ ว่าไปยังไม่ได้ขอบใจเฟียร์เรื่องใบปลิวงามๆ นี้เลยน่อ เดี๋ยว พี่พิมพ์โปสเตอร์ให้ไปเก็บไว้เป็นที่ระลึกซักใบละกัน เอาขนาดไหนดี (อิ ๆ) อ้อ...ว่าไปมีคนมาติดต่อขอซื้อโปสเตอร์กันหลายคน พี่แนะนำอย่างจริงจังให้เราเอาใบปลิวไปทำเป็นโปสเตอร์ขาย หารายได้เสริมท่าจะรุ่งกว่าออกโดเป็นไหนๆเพราะลูกค้ารายแรกก็น้องลูที่ขอซื้อตั้งแต่แปะอยู่ที่ร้านไงล่ะ

animag ที่ช่วยลงโฆษณาให้ในหนังสือนะคะ

เวป Props&Opsที่ช่วยประชาสัมพันธ์และเอาข้อมูลไปใส่ในตารางงานของเวปนะคะ แถมยังอุตส่าห์รีวิวให้อีกต่างหาก

20 Circle และ 167 คนที่มาร่วมงานค่ะ ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ค่ะ
(คุณนายตะโกนบอกว่า ไหนป้าว่าจะมีคนมางาน 60 คนไงค๊าาาา)

เจอกันวันที่ 5 เดือน 8 กับงาน KFC เนอะ
(ซุสซี่บอกว่า แค่ 167 คนก็ทำตัวเองก็แทบแย่แล้ว งาน KFC ที่ขายบัตรล่วงหน้า 300 ใบหมดแล้ว และยังมีคนรอซื้อหน้างานอีก เนี่ยตัวจะไหวเรอะ)

แล้วจะได้รู้กัน เหอ เหอ เหอ