ก้าวไปข้างหน้า...

ในที่สุดเรื่องของผู้ชายก็อัพแซงหน้า Schengen Tour จนได้  เอาเหอะ ก็ผู้ชายไม่ใช่ว่าจะมาทุกวันนี้   แค่ช่วงนี้มาบ่อยไปหน่อยเอ๊ง (หัวเราะ)

คงเพราะคอนเอสเจจัดแค่วันเดียว บัตรนั่งเลยหายากสุดๆ เวลาเจอหน้า E.L.F. ทั้งหลายมักจะเจอคำถามประมาณว่า "พี่ได้บัตรอะไร" ประมาณว่าบัตรนั่ง บัตรยืน ราคาเท่าไหร่ แล้วจะตบท้ายว่า  "ยังไม่ได้บัตรเลย" เราก็ได้แต่หัวเราะ แหะ แหะ แหะ เพราะโดนสั่งเบรคไว้ว่าห้ามซื้อเด็ดขาด แล้วไอ้ที่เคยประกาศไว้ว่าถ้าเอสเจจัดคอน จะทำพรีเซลล์ตั๋วมั่งล่ะ จะทำแบนเนอร์มั่งล่ะ  สรุปว่าไม่ได้ทำสักอย่าง  (สลด) ขณะที่คนอื่นเขาตื่นเต้นต้อนรับเอสเจกันดี้ด้า  เรากลับเหงาสุดๆ รู้สึกกระสับกระส่ายมาตั้งแต่งานแถลงข่าวแล้ว ฮืออออออออออ  พอไม่ได้ทำอะไร แล้วว่างชะมัด

แล้วมันก็ถึงวันคอนจนได้  สรุปแล้วเราได้ "บัตรเส้น" ล่ะ  ความจริงเราไม่เคยมีปัญหาเกี่ยวกับการเสียตังค์เพื่อไปดูปู้จายนะ  บัตรแพงแค่ไหนก็ยินดีจ่าย แม้จะไม่เท่าที่เบต้าจ่าย (ฮา) แต่บังเอิญว่าหากต้องเสียเงินผ่านทรูแล้วล่ะก็  อ่า...เส้นก็เส้นวะ  ซ้ำยังเป็นอภินันทนาการจากสุดสวย รวย และนิสัยดีคนนั้น... พี่ขอน้อมรับจ๊ะ ไม่อยากเส้นจริงจริ๊งนะ (เชื่อก็ตายล่ะ หัวเราะ) 

ส่งสุดสวยไปดูแลศิลปิน  เลยสามารถโทรไปอัพเดทข่าวน้องๆ ได้ตลอดตั้งแต่ลงเครื่องยันไปซ้อมที่อิมแพ็ค  ดีจริงไม่ต้องตาม ไม่เหนื่อย แต่ทำไมยังเหงาอยู่ เอาเข้าจริงๆ เราชอบอะไรลำบากๆ ให้ตัวเองตื่นเต้นซินะ (ไม่เจียม)

จนกระทั่งถึงวันคอน  สมัยคอนทงบังไปรออยู่หน้าอิมแพ็คตั้งแต่เที่ยง  แต่คอนเอสเจเนี่ยรอจนราชรถมาเกย บ่ายสามยังไม่เสด็จเลย (ใครจะเชื่อว่าชอบเอสเจมากกว่าทงบัง) ได้คุณแม่น้องอ๊อปขับรถไปส่งถึงอิมแพ็ค  รู้สึกดีใจเล็กน้อยที่ลงรถมาแล้วมีคนถามซื้อบัตรเอสเจอยู่หน้าประตู แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่า "เอาไปขายต่อเป็นตั๋วผีชัวร์" แต่ทำให้มั่นใจได้ว่าคอนนี้คนเต็มชัวร์ พวกเอสเจน่าจะดีใจ

บรรยากาศหน้าคอนคึกคักกว่าเกาหลี (อยู่แล้ว) ฝูงคนใส่เสื้อสีน้ำเงินและอุปกรณ์เชียร์ครบครัน แบนเนอร์ก็พรึ่บพรั่บไม่ต่างอะไรจากงานกีฬาสี อ่า...เนี่ยล่ะบรรยากาศที่เราต้องการ (พวกบ้าเทศกาล) ที่น่าช็อคที่สุดคือของหน้าคอนค่ะ  แพงเกินไปแล้ว  ที่ห้อยมือถือบ้าอะไร 500 ขนาดน้องเบลทำที่ห้อยมือถือที่เคยซื้อไว้หายยังไม่กล้าซื้อ  เสื้อแขนสั้นตัวละ 1000 แพมแฟ็ตอีก 1000 ไม่แปลกใจทำไมไม่มีคนเข้าแถวซื้อของเลย 

นั่งรอไม่นานก็ถูกลากเข้าไปบัตรยืน SS1 เฮ้ย! คนทำไมเบียดกันยังงี้ล่ะ  เวทีก็สูงโครตๆ แถมคนยังเข้ามาเรื่อยๆ  เป็นครั้งแรกที่ได้เหยียบพื้นที่บัตรยืนของอิมแพ็ค  พอเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไม พวกหมอถึงไม่อยากยืนกัน  มีสิทธิ์เหยียบกันตายได้นะเนี่ย คนแน่นมากถึงมากที่สุด เหตุเพราะมีพวกถือบัตร SS2 มายืนด้วย  เนื่องจากหาทางเข้าโซนตัวเองไม่เจอ  ปัญหาเดียวกับที่เกาหลีเลยวุ้ย   จริงๆ แอบอยากรู้ว่า SS4 ที่ประกาศไว้ว่าเหลือที่นั่งอีกเป็นร้อยเนี่ย  มันจะแน่นเหมือนกันมั้ย   

เห็นท่าว่าจะไม่รอดเลยขอย้ายที่ดีกว่า  สุดท้ายก็ได้นั่งแถมได้สุดสวยมาช่วยพากษ์ให้อีก ด้วยความที่ดูโชว์นี้เป็นรอบที่สามแล้ว  ตัวโชว์เลยไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่  เรื่องที่น้องเล่าให้ฟังระหว่างดูคอนน่าสนใจกว่าเยอะ (ฮา) เป็น  Back Stage Joke ที่เก็บไว้หลังไมค์ดีกว่า  เดี๋ยวไม่มันส์ 

สังเกตได้ว่าคอนช่วงแรกน้องๆ จะเดินมาไม่เกินกลางแคทวอท  ถึงนั่งอยู่บัตรแพงสุดก็ยังเห็นตัวเท่าไม้กวาดอยู่ดี (ดีกว่าไม้ขีดนิดนึง) พลาดตรงที่คืนกล้องส่องทางไกลให้ GB ไปแล้ว T0T จนหลุดช่วงแรกไป  รู้สึกว่าเริ่มกำไรแล้ว (มันก็กำไรตั้งแต่ต้นแล้วนี่หว่า) ผู้ชายกี่คนนะที่มายืนต่อหน้า  แต่คนข้างหน้าเราคือทงเฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ >0<

ครั้งนี้เอสเจมาแนวขรึมกันทั้งวง  ย้อมผมเข้มเกือบทุกคน  ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่  ส่วนตัวคิดว่าช่วงที่ไปดูคอนเมื่อต้นปีเป็นช่วงหล่อที่สุดของทุกคนนะ  แต่เรามีปัญหากับทรงผมของทงเฮมากที่สุด  ชอบทำผมขัดใจเจ๊จริงๆ ให้ดิ้นตายเหอะ  ผมยาวแล้วโทรมไม่เอาอ่ะ  จริงๆ เพิ่งปิ๊งๆ วิบวับมาจากดรีมคอนเองไม่ใช่เรอะ  ตอนนี้ดูรกหูรกตา  เอาวะดีกว่าแสกกลางแล้วกัน ดีนะได้ความขาวเจิดจ้าเป็นเลิศเลยให้อภัยได้

ด๊องน่ารักอ่ะ >0< ว่าไปมิสชั่นเกือบจะคอมพลีทแล้วล่ะ  เพราะได้เห็นหน้าด๊องตอนร้อง you are my everything แบบไม่ต้องผ่านจอ  ซ้ำยังมาเต้น sexy back ตรงหน้าอีก เริ่ดมาก!  ขาดแค่อย่างเดียวคือ marry u ที่พอเป็นเพลงนี้ทีไร   จะหาไม่เจอว่าด๊องอยู่ไหน  เพราะมัวแต่สนใจคนที่อยู่ตรงหน้า

แล้วครั้งนี้หวยออกที่
"คิบอม"
 อ่า...อ่า...อ่า....หล่อตายได้อีก ได้อิเจร๊มาเป็นภรรยาสองหนแล้ว  คราวนี้ได้น้องชายเจร๊มาเป็นสามีเรอะ แล้วเมื่อไหร่จะได้ด๊องมาเป็นสามีสักทีเล่า  ไม่ใช่ต้องเอเชียทัวร์ตามขอแต่งงานด๊องนะ 

กลับมาเรื่องด๊องต่อ  สรุปว่าจะไม่พูดถึงใครนอกจากด๊องชิมิ  พยายามเอาพัดบังรัศมีของป๋าฮันกับคยูกี้เอาไว้  กลัวความหล่อกระแทกตาแล้วทำให้เปลี่ยนใจ   รู้สึกเสีย self นิดหน่อยที่แรกๆ พยายามตะโกนเรียกทงเฮที่อยู่ตรงหน้าแล้วเขาไม่ค่อยสนใจ  จนช่วงอังกอร์เนี่ยล่ะ  ท่าทางด๊องจะสังเกตเห็นว่าเราถือพัดหน้าด๊องอยู่คนเดียวตรงนั้น (จิ๊กมาจากร้านพี่ต้า ยังไม่ได้จ่ายตังค์) เพราะว่าไฟมันเปิดทั้งฮอล์ลด้วยมั้ง  (ครั้งหลังจะทำพัดติดไฟ) ก็เลยโยนลูกบอลสีเขียวมาให้ ขอเข้าข้างตัวเองเหอะ มันโยนให้เราแน่ๆ  แต่หลุดมือออออออออออออออหล่นไปข้างล่างซะงั้น (ทักษะด้านกีฬาเป็นศูนย์)  ต้องรอจนคอนเลิกถึงปีนลงไปเก็บ  ปรากฎว่าหาลูกบอลสีเขียวที่ด๊องโยนให้ไม่เจอ  (สลด) เจอที่แต่ลูกบอลสีน้ำเงิน (ใครโยนมาฟ่ะ) ทั้งแก๊งค็ได้ลูกบอลครบสามคนคนละสี   อยู่ใกล้ที่ควบคุมเครื่องเสียงก็ดีงี้ล่ะ  มันชอบโยนของให้สต๊าฟ อ๊ะ~ ไม่ซิ  เพราะมีสต๊าฟมานั่งประกบข้างตัวเลยได้ของต่างหาก (หัวเราะ)

มีคนถามว่าเทียบกับคอนที่เกาหลีแล้วเป็นไง  จริงๆ ตัวโชว์ไม่ต่างกันเลยนะ  ไม่โดนตัดไปเลยล่ะ แถมอังกอร์เยอะกว่าอีก  แฟนๆ ก็ดีถึงจะกรี๊ดเสียงดังไปหน่อย แต่ก็ไม่มีโห่ไล่เฮนรี่ ถูกต้องแล้วครับวัฒนธรรมไม่ดีๆ ของแฟนคลับเกาหลี เราไม่จำเป็นต้องไปเลียนแบบ  แอนตี้ได้  ประท้วงได้  แต่อย่าไปลงที่ตัวศิลปิน  จริงๆ พูดถึงโห่ไล่ก็อดมานั่งวิเคราะห์ไม่ได้  ตอนที่เปิด VTR เด็กไทยกลับโห่โฆษณาน้องไม้กอล์ฟซะงั้น  ขณะที่มีโฆษณาของอ็อฟ ไอซ์ เป้ก  กลับกรี๊ดกัน  ปีที่แล้วไม้กอล์ฟก็โดนโห่เหมือนกัน  ตอนนั้นก็สมควรให้ผู้ใหญ่คิดว่าเด็กไทยเกลียดดาราไทย  แต่พอมาตอนนี้เรากลับได้แนวคิดใหม่แทน  ไม่ใช่ว่าเด็กไทยเกลียดดาราชาติตัวเองและไม่อนุรักษ์นิยมเสียหน่อย  ไม่งั้นจะกรี๊ดอ็อฟ ไอซ์ เป้กได้ไง  ที่เขาเกลียดน่ะเกลียดไม้กอล์ฟที่ออกอัลบัมเลียนแบบเกาหลีญี่ปุ่นมากกว่า วัยรุ่นเป็นวัยที่พยายามค้นหาตัวเองและอยากได้ต้นแบบ ถ้าต้นแบบเป็นของก๊อบปี้จะมีประโยชน์อะไร ดารานักร้องไทยที่เป็นตัวของตัวเอง ร้องเพลงเพราะ นิสัยน่ารักๆ เด็กๆ ก็ชอบกันนิ  แต่ยามาฮ่าก็แปลก ตัวเองก็เป็นสปอนเซอร์แท้ๆ ไม่ให้บัตรฟรีให้พนักงาน PR มาดูคอนบ้างรึไง  จากปีที่แล้วน่าจะรู้ว่าคนไม่ชอบพรีเซนเตอร์คู่นี้  ปีนี้ยังจะเอามาเปิดอีก ที่จ้างทงบังมาถ่ายโฆษณาตั้งหลายสิบล้าน  ทำไมถึงไม่เอามาเปิดยะ

กลับมาที่คอนต่อ  สำหรับตัวเมมเบอร์แต่ละคน เราว่าเขาก็เต็มที่กับคอนดี  แต่รู้สึกว่าอิเจร๊จะดูหงอยๆ ไปนิด (ทุกคนบอกว่าเนี่ยนะ หงอยแล้ว) ยังไงซะ เจร๊ก็ยังร้อง pink spider ได้ประทับใจอิฉันมากกว่า X นะเคอะ  ส่วนคนที่คึกสุดน่าจะเป็นทึกกี้นั่นล่ะ เห็นได้ชัด  นางฟ้ารักเด็ก รักประเทศไทยค่ะ  สมควรรับตำแหน่งทูตสันติภาพมากมาย  ได้แฟนไปอีกกระบุงโกย  คนข้างตัวอย่างน้องอ๊อปก็รักลีดเดอร์  ตอนแรกทำท่านอยๆ เพราะเจอไซโคว่าทึกกี้ไม่ค่อยมาฝั่งนี้หรอก  ทว่า...เมื่อได้เห็นรอยยิ้มนางฟ้าปราบเด็กดื้อ  อ๊อปชั่นยิ้มหน้าบานกลับบ้านหลับฝันดี 

ส่วนตัวอิฉันดันไม่หลับแทนค่ะ  ทั้งๆ ที่ขากลับพี่ต้าของน้องเบลขับรถมาส่งถึงบ้าน  ทำให้คอนครั้งนี้เธอไม่เสียตังค์สักบาทเดียว แม้แต่ค่าทางด่วน  ดวงดีเวอร์แบบนี้  ชักไม่ค่อยสบายใจ T0T

เดี๋ยววันนี้จะแว่บเข้าไปดู Super Junior M Show Case ถ้าได้เห็นจะกลับมา edit น่อ

edit (ต่อเกี่ยวกับ) Super Junior M Show Case

สบายๆ ไม่ชอบ ชอบลำบากซินะ แบบนี้ซิถึงเหมาะกับเรามากกว่า เป็นแฟนคลับต้องอดทนจ๊ะ  ยืนรอเอสเจเอ็มด้านหลังเวที เกือบ 2 ชั่วโมง พอโมเมนต์ที่เอสเจจะเดินเข้า เจือกมีคนแหวกทางมาขอเข้างานด้านหน้าซะงั้น  มันบังโว้ยยย  แต่ถึงไม่บังเอสเจก็ไม่หันมาอยู่ดี  มีซีวอนหันมาโบกมือให้คนเดียว (กะแล้ว)

ชิวแล้ววววววว ดวงไม่ดีมั่งเป็นไรไป  เบียดคนไม่ไหวเลยไปดูที่เขาถ่ายทอดสดที่ในห้าง มีภาพแต่ไม่มีเสียง ประเสริฐมาก แต่ ด๊องมัดจุกทรงนี้น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกมาก เป็นทรงที่ถูกใจอิฉันสุดๆ แอบคิดนึกหน่อยว่าเสื้อผ้ามันสไตล์เดียวกับอาคานิชิไปหน่อยไหม แต่น้องใส่แล้วดูดีไม่อ้วนก็ดีแล้ว เซ็กซี่เนอะ

Show case เสร็จรีบกลับไปด้านหลังเวทีเหมือนเดิม  คราวนี้เห็นชัดๆ ทุกคนโบกมือให้รวมทั้งด๊อง อิ พอใจล่ะ กลับบ้านนอน (ดีนะไม่ไปตามที่ดุสิตต่อ)

ปล. อิจฉาสมาคมนัดเดทไปใส่ชุดฮันบกกัน  คงไม่ใช่ไปสุมหัวนินทาดิฉันหรอกนะคะ  โอยยยย ปวดติ่ง เล็กๆ

ปล2. คงเพราะมัวแต่คุยกันเลยลืมไปว่ามันไม่ได้ร้องอยู่สองสามเพลงนี่หว่า  น้องปอนด์บอกว่าตอนซ้อมมันก็ร้องอยู่นะพี่  สงสัยโดนตัด 6^^

edit @ 14 Jul 2008 11:18:43 by toy_ting